Alles over Papendrecht...

Column

Hier vind je de column van Herman Nieuwstraten.

Herman is echtgenoot, vader van drie zoons en opi van een kleinzoon en drie kleindochters.

Geboren Dordtenaar, maar al meer dan 30 jaar Papendrechter. Creatief mensenmens, betrokken en sociaal.

Kan vreemd lopen in een mensenleven, van ondernemer in het kappersvak, regioadviseur  bij Stichting MEE tot raadslid, wethouder sociaal en lid van het Drechtstedenbestuur. Aanspreekbaar en betrokken bij iedereen, maar speciaal bij mensen die een steuntje in de rug nodig hebben.




 

Uitkering (vrijdag 19 februari 2016)

Laten we hem Koos noemen, een jonge knul, die door omstandigheden in de bijstand kwam.
Het zal ongeveer drie jaar geleden zijn dat Koos thuis kwam en vertelde dat ie ontslagen was, en dat het min of meer zijn eigen schuld was.

Stom natuurlijk, maar ja dit gebeurd wel meer mensen, en dus deze keer ook bij Koos.
Koos had nog wat probleempjes en die waren ook niet zo een twee drie op te lossen, er bleek zo hier en daar ook nog een flinke schuld te zijn.

Gelukkig kon Koos, nadat hij bij de sociale dienst was geweestm een uitkering krijgen, een mooi vangnet voor als het even tegen zit.

Afspraken gemaakt met de vraag: “Is er iets aan mijn schulden te doen,” daar kwam geen hulp voor, want de schulden waren met het geld van zijn uitkering af te lossen.

Dus een mooi schema gemaakt en aan de hand daarvan, begonnen met aflossen van zijn schuld, dat ging best goed en na drie jaar zou koos van zijn schulden af zijn.

Maar toen kwam er toch een kleine kink in de kabel, namelijk de kostendelersnorm.

Doordat Koos nog thuis woonde, daalde zijn uitkering flink, en dus ook zijn afloscapaciteit. Koos solliciteerde zich een ongeluk, maar kreeg afwijzing op afwijzing, zelfs een krantenwijk lukte niet.

Thuis bij Koos zaten ze hem achter zijn broek, want daar vond men werken heel belangrijk, want, zei men daar “je eigen inkomen is de beste voorziening.” Eindelijk vond koos een baantje, post bezorgen, geen fulltime baan, maar het was een begin. Wat hij verdiende, moest hij opgeven bij de sociale dienst en werd van zijn uitkering afgetrokken.

Dus Koos zei: “Ik stop er mee want ik loop het allemaal voor niets te doen,” dat klopt ook wel als je op de afrekening van de sociale dienst kijkt. Daar staat op dat er 56,50 euro in mindering word gebracht, omdat ie dat bedrag zelf heeft verdiend met zijn baantje als postbezorger.

Thuis bij Koos vinden ze dat je zoveel mogelijk zelf moet verdienen en dat het mooi is als dat niet toereikend is, dat de sociale dienst dat aanvult, dat zou dus de norm moeten zijn.

Alleen als je je “loonstrook“ van de sociale dienst krijg staat er:
- bedrag overgemaakt: 518 euro,
- specificatie inkomenskorting: 56 euro,
- totaal gekorte inkomsten 56 euro. Dat is het bedrag dat Koos zelf had verdiend met post bezorgen.
Dan is het dus helemaal niet gek, dat het lijkt, dat je voor niets aan het werk bent geweest.

Zou het niet veel mooier zijn, als de loonstrook begon met: gefeliciteerd u heeft zelf 56 euro verdient, de sociale dienst vult graag uw inkomen aan met 462 euro.

Dat geeft de burger moed en eigenwaarde, inplaats van: “Omdat u zo u best heeft gedaan korten wij uw uitkering.”